8Overall Score

hamletDat Shakespeare opnieuw ten tonele wordt gevoerd op zijn verjaardag biedt natuurlijk veel kansen om wereld en werk van de Engelse meester van de literatuur in te duiken.

Als zeventienjarige speelde ik mee in een schoolvoorstelling van Hamlet. De tekst die we toen gebruikten was een vertaling van Hugo Claus. Ik herinner me  mijn kostuum, flarden van monologen en de uiteindelijke vier voorstellingen na woensdagmiddagen, vrijdagavonden en hele vakanties repeteren, repeteren en nog eens repeteren. Het fotoboek heb ik nog steeds.

Vorig jaar verscheen er een nieuwe vertaling met voetnoten van de hand van Peter Verstegen. Zijn vertaalwerk werd meermaals bekroond en het is fantastisch om het spel met woorden in zulk mooi Nederlands tot je te nemen.

Opnieuw dook ik in het stuk der stukken. Het existentiële verhaal van de jonge prins Hamlet die zijn we zoekt tussen wat oprecht en echt is, waarheid en bedrog, geveinsde gekheid en authentieke rouw, wraak en genade.

Na de dood van zijn gerespecteerde vader, heeft Hamlet’s nonkel en ‘s vaders broer zich op de troon gezet en Hamlet’s moeder tot vrouw genomen. De geest van zijn vader vertelt Hamlet in zijn nachtelijke ronddwalen dat zijn broer hem vermoordde en roept zijn jonge zoon op tot wraak. Niet zeker of de geest de waarheid spreekt raakt Hamlet verstikt in de verwarring van rouw, moed, geloof in zijn plaats in dit alles. Onkuise dingen die in het verborgene gebeuren komen aan het licht. Waarheid haalt het ook al kost dat leven(s). Hamlet is een stuk vol karakters die vragen om echt gespeeld te worden.

Bestaan of niet bestaan, daar draait het om.
Is ’t edeler je geest te laten lijden
Onder de schichten van ’t moorddadig lot
Of front te maken tegen een zee van zorgen,
En eindigen in de strijd. Te sterven – slapen –
Meer niet. Met slaap bedoelen dat het hartzeer,
De duizend slagen die ons vlees moet erven
Van de natuur, eindigt – ’t is een besluit
Om vroom te wensen: sterven, en dan slapen.
Slapen, mogelijk dromen. Ah, daar wringt het:
Want wat voor dromen komen met die doodsslaap
Als wij dit sterfelijk gewoel afschudden?
Sta daar bij stil. Het is die overweging
Waardoor de rampspoed zo’n lang leven leidt.
Want wie verdroeg tijds gesel en tijds hoon,
Tirannenkwaad, smalende hovaardij,
Pijn van versmade liefde, ’t trage recht,
De schaamteloze macht, vernedering die
Talent moet dulden van nietswaardigheid,
Als hij zijn eigen rekening mocht voldoen
Met maar een dolk? Wie zou nog lasten dragen
En grommend zweten onder een zwaar leven,
Als ’t niet uit vrees was voor iets na de dood –
Het nooit ontdekte land, eindpunt vanwaar
Geen reiziger weerkeert – wat de wil verlamt,
Maakt dat wij liever leven met ons onheil
Dan kwaad te zoeken dat ons onbekend is.
Zo maakt geweten lafaards van ons allen.
De kleur van ware besluitvaardigheid
Vervaalt door ons bleekzuchtige gepeins,
En de meest glorieuze onderneming
Wordt door dit denken uit de koers geslagen,
En eindigt werkeloos.

(Vertaling Peter Verstegen)

William Shakespeare, Hamlet (Amsterdam: Athenaeum, Polak & Van Gennep, 2013)

About The Author

Hoofdredacteur

Leave a Reply

Your email address will not be published.