Gezien op 3 december 2011 @ Haus Ennepetal, Ennepetal (DE)

Dag twee van Christmas Rock Night 2011 beloofde alweer erg gevuld en leuk te worden. We moesten soms wat kiezen tussen interviews, pop-up songs en live muziek, maar hebben uiteindelijk een erg rijke voeding gekregen.

Trinity. De Nederlandse worship in een wereldmuziek-jasje was duidelijk de vreemde eend in de bijt op CRN. Hoewel Trinity de sfeer er goed in kreeg, was het muzikaal niet echt overweldigend. Het is een beetje een potpourri van teveel verschillende elementen. Niet slecht, maar ook geen hoogvlieger.

As Words Divine. Op het zijpodium speelde het Duitse As Words Divine, een post-hardcore band. Niet slecht, maar duidelijk een lokaal bandje dat een leuke kans heeft gekregen om eens met de grote mannen te spelen. Ze weten niet echt enorm te overtuigen.

Icon For Hire. Deze band met female vocals stond bij beiden in onze wishlist, hoewel we allebei niet zo van vrouwelijke zang bij stevige rock houden. Zangeres Ariel laat ons naar het einde van het optreden weten dat ze vlak daarvoor nog had moeten overgeven door een voedselvergiftiging. Daar was live helemaal niets van te zien. Een stevige, mooi afgewerkte show met goede bindteksten en een zalige dynamiek. Wij zijn fan.

Wolves At The Gate. Gisterenavond waren we al onder de indruk van deze Amerikaanse metalcore band, en op het hoofdpodium wisten ze op dag 2 ook de verwachtingen waar te maken. De jongens genoten duidelijk van hun eigen show en de energie op het podium was dan ook helemaal de moeite waard.

House Of Heroes. De rock van House Of Heroes is misschien niet helemaal ons ding, maar live wisten ze meer dan te overtuigen. Erg stevige sound op het podium en een présence die af was. We waren blij dat we een plekje vooraan hadden weten te bemachtigen.

Remedy Drive. De indie rock van Remedy Drive hadden we op voorhand niet echt grondig beluisterd, dus onze verwachtingen waren zo goed als onbestaand. Remedy Drive heeft ons echter héél erg weten te bekoren. Zanger David Zach legde hart en ziel in de erg geloofwaardige nummers.

Stellar Kart. De drie “hoofdacts” van de zaterdag stonden niet echt hoog op ons verlanglijstje en dat bleek gegrond. Stellar Kart bracht catchy poppunk, maar wist ons helemaal niet te verrassen. Goed in wat ze doen, maar we hebben al teveel bands in dit genre gezien die een stuk beter zijn.

I Am Empire. De heerlijke mix tussen alternative rock en post-hardcore die I Am Empire bracht was voor ons dé ontdekking van CRN. Zanger Austin Lyons is een heuse drama queen en dat resulteert in nogal bijzondere bindteksten en een erg gekke podiumact, maar wij vinden het overweldigend goed. I Am Empire heeft dan ook in de kortste keren het hele publiek van het zijpodium op zijn hand. Zeker een band om van naderbij te volgen.

HB. De christelijke Evanescence-kloon HB weet ons in de verste verte niet te boeien. Het rammelige, monotone Engels van zangeres Johanna Aaltonen is eerder ludiek en saai dan ernstig, wat wel de bedoeling is. De muziek zelf is zo afgelikt dat de geloofwaardigheid weg is. Het blijft ons een enigma hoe deze band het zo goed doet.

Children 18:3. De punkers van Children 18:3 mogen het zijpodium afsluiten en dat doen ze met stijl. Wat erg leuk is op CRN is dat veel bands ook naar elkaar gaan kijken. Terwijl we wat foto’s proberen te schieten, blijken we plots tussen bandleden van Icon For Hire, House Of Heroes, Wolves At The Gate, I Am Empire en Remedy Drive te staan (blijkbaar vonden zij HB ook niet de moeite om te blijven hangen). De timide broer en zus David en Lee Marie Hostetter veranderen on stage tot volmaakte podiumbeesten. Een waar feest voor het oog en erg strak gebrachte muziek.

Red. De stevige rock van Red komt goed tot haar recht in de zaal van CRN. Het publiek eet uit de hand van zanger Michael Barns en krijgt waar het voor gekomen is: bombastische rock. Wij zijn opnieuw niet echt overweldigd. Slecht is het niet, maar het geluid is gewoon te zwaar en te bombastisch. Het blaast, maar veel meer dan dat ook eigenlijk niet. Niet ons ding, maar het werd duidelijk gesmaakt door veel anderen.

We gingen niet met erg hoge verwachtingen naar CRN 2011. Daarvoor was het programma net iets te rustig voor ons. Dat heeft ertoe geleid dat we wel erg vaak voor leuke verrassingen hebben gestaan. Dit was een meer dan geslaagde editie van het rockfestival. De hoogtepunten van deze CRN waren: John Coffey, Icon For Hire, Wolves At The Gate en I Am Empire. Op naar een volgende editie.

Review: Job
Foto’s: Philip

About The Author

Oud-redacteur
Google+

Job studeerde pedagogische wetenschappen aan de Universiteit Gent, waar hij ook zijn academische initiële lerarenopleiding deed. Daarna studeerde hij theologie aan de Evangelische Theologische Faculteit, Leuven waar hij ook coördinator van de lerarenopleiding was. Daarnaast was hij als trainer en projectmanager werkzaam bij de studentenorganisatie Ichtus Vlaanderen. In 2013 verhuisde hij naar Zuid-Afrika waar hij als lector Nieuwe Testament werkt voor het Cape Town Biblical College.

8 Responses

  1. Matthijskebab

    Natte Hundt wat was HB über goed. Duidelijk één van de toppers van dit festival.

    Wel jammer dat sommige recensenten er geen verstand van hebben.

    Matthijskebab

    Reply
    • Philip

      Het was duidelijk te merken dat HB zijn fans had, maar dat wil niet zeggen dat iedereen HB goed moet vinden. We geven eerlijk onze mening weer. Smaken verschillen en gelukkig maar. Matthijs (of is het Patrick?), wees volgende keer dan wel zo eerlijk om niet ondere verschillende namen te posten na elkaar. Dat is gewoon raar. :)

      Reply
  2. PatrickPlat

    Ah. Jullie zijn Belgen. Vandaar dat domme gebral.

    Reply
  3. Job

    En dat er tijdens HB zowat van elke band leden stonden kijken naar Children 18:3 is ook wel een feit. Dus blijkbaar zijn het niet enkel Belgen die een voorkeur hebben. :p

    Reply
  4. PatrickKebab

    Met meerdere namen reageren zorgt voor liefde voor HB. Dat is toch het ultieme doel van de menschheid lijkt mij.

    Reply
  5. bram

    Een band die zich naar een halfzacht potlood noemt als ultieme doel van de mensheid is een absurdisme waar zelfs de schrijver van the hitchikers guide to the galaxy van kan leren, proficiat!

    Reply
  6. Lijstjes 2011: Concerten | CULTUURSHOCK

    [...] 3. I Am Empire @ zijpodium van Christmas Rock Night, Ennepetal (DE). Wat mij betreft de beste show van CRN 2011 (al komt John Coffey erg in de buurt), zalig drama dat de zanger in de muziek wist te leggen. (review) [...]

    Reply
  7. Mark Deraeve

    Ik vond house of heroes and I am empire fantastisch. Luister bijna dagelijks naar hun muziek. 2 CD gekocht, nog steeds gaan spijt van.
    Het optreden van I am empire was inderdaad geweldig, om nooit meer te vergeten!
    De zanger was fenomenaal, maar ook de gitarist deed zijn ding. De mond wijd open … Die mannen hadden plezier op het podium!
    Als deze groepen nog eens in de buurt optreden, zal ik proberen van de partij te zijn!

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published.