Gezien op 24/06/2011 @ Stenehei, Dessel 

In tegenstelling tot voorgaande jaren begon Graspop 2011 onder de gure dreiging van sombere regenwolken. Het publiek liet het zich echter niet aan het hart komen en zakte in grote getale af naar de Stenehei in Dessel waar de teller bleef staan op 142 000 metalheads. Een nieuw record.

Dat zo’n massale opkomst ook nadelen met zich meebrengt, mocht ik al meteen aan den lijve ondervinden tijdens het optreden van Sepultura toen de toegestroomde toeschouwers Marquee II bijna uit haar voegen deden barsten. De Braziliaanse bende bracht 50 minuten lang thrash van de bovenste plank om te eindigen met Roots Bloody Roots.

Black metal was dit jaar niet echt ruim vertegenwoordigd, maar het duivelsgebroed van Watain is alvast niet van de minsten: berucht om hun sulfureuze snelheid, lyrics die het zonlicht niet verdragen en een theatrale stageshow – volgestouwd met zoveel kaarsen, toortsen en vuurhaarden dat het hele podium aan het eind in lichterlaaie leek te staan – joegen ze de grimmige blastbeats aan zo’n infernaal tempo de tent door dat het publiek vrijwel gedwongen werd om hun nekspieren genadeloos te geselen op de tonen van Sworn to the Dark, Total Funeral en Malfeitor.

Korn liet ik aan mij voorbijgaan ten bate van Angel Witch‘s klassieke NWOBHM in de Metaldome. Deze groep is ondanks een hele reeks line-up wisselingen al meer dan 30 jaar actief, hoewel ze in die tijd slechts 4 studio albums opgenomen hebben.  Vooral het aanstekelijke refrein van Angel Witch bleef nog een tijdje in mijn hoofd hangen. Daarna was het de beurt aan Epica om hun meest bombastische songs uit de kast te halen. De band speelde strak en niemand bleef onbewogen voor de betoverende zanglijnen van mezzo-sopraan Simone Simons. Enkele hoogtepunten: The Obsessive Devotion, Quietus, Cry for the Moon en Consign to Oblivion.

Van symphonic naar power metal met Iced Earth. Aangezien frontman Matt Barlow na deze tournee vertrekt, was dit optreden natuurlijk niet te missen. En wie er niet bij was had ongelijk, want Barlow slaagde erin om van begin tot eind te boeien met een sfeervolle edoch krachtige set, waaronder: Vengeance is Mine, Travel in Stygian, Watching Over Me en The Coming Curse. Benieuwd of de nieuwe zanger hem gaat kunnen evenaren.

Nadien sloten de Scorpions af als anticlimatische headliner van de eerste avond. Het Duitse vijftal reist sinds 2010 de wereld rond om iedereen nog eens een laatste keer rond de oren slaan met hun flauwe rock ballads. Eerlijk gezegd konden ze mij slechts matig bekoren, maar enkele songs zoals Still Loving You, Big city nights of Rock You Like A Hurricane waren toch de moeite om de volledige set uit te zitten.

 

Foto: HLN

Leave a Reply

Your email address will not be published.